عمل جراحی قوز قرنیه

قوز قرنیه یک اختلال بینایی است و زمانی رخ میدهد که قرنیه (لایه قدامی چشم) نازک و مخروطی شکل گردد. این وضعیت در اغلب موارد پیشرونده بوده و منجر به تاری دید میشود. برخی از درمانهای موجود شامل لنز تماسی سخت، کاشت رینگ، پیوند قرنیه، بسته به مرحله و شدت بیماری میباشند. با پیشرفت بیماری و افزایش نزدیکبینی و آستیگماتیسم نامنظم، مرحلهای فرا میرسد که با عینک نمیتوان دید را اصلاح کرد و باید از لنزهای تماسی سخت استفاده شود. بیمارانی که قادر به تحمل لنزهای سخت نمیباشند، میتوانند از لنزهای هیبریدی استفاده کنند. از دیگر درمانهای جراحی قوز قرنیه استفاده از کاشت رینگ میباشد؛ این روش درمانی در شرایط خفیف تا متوسط که بیمار لنز تماسی را نمیتواند تحمل کند، کاربرد دارد. از دیگر درمانهای جدید، پیوند متقاطع بین رشتههای کلاژن قرنیه (Collagen Cross-Linking یا CXL) با استفاده از اشعه فرابنفش UV-A و مصرف داروی ریبوفلاوین است. این روش در اکثر بیماران توصیه میشود چون باعث توقف یا کند شدن سیر بیماری میشود. حدود ۲۰ تا ۱۰ درصد از بیماران مبتلا به قوز قرنیه نیازمند عمل پیوند خواهند بود.