جراحی گلوکوم

در صورتی که آب سیاه (گلوکوم) به دارو مقاوم باشد یا بیمار توان مصرف داروها را به دلیل عوارض متعدد آن‌ها نداشته باشد، درمان جراحی روش مناسبی است. روش‌های جراحی مختلفی برای آب سیاه (گلوکوم) وجود دارد:

  • ترابکولکتومی:
    شایعترین عمل جراحی گلوکوم ؛ ترابکولکتومی است که در صورت موفقیت میتواند به میزان زیادی فشار داخل چشم را کاهش دهد. در این روش مسیر کوچکی ایجاد میشود که اتاق قدامی را به فضای زیر ملتحمه وصل میکند و با خروج مایع زلالیه از اتاق قدامی به فضای زیر ملتحمه و ایجاد بلب فشار داخل چشم کاهش می یابد.
  • جراحیهای غیرنافذ:
    این روشها نسبت به ترابکولکتومی کمتر تهاجمی بوده و اتاق قدامی دست نخورده باقی می ماند. هدف از این روشها این است که بدون ایجاد بلب و تنها بوسیله تقویت مسیرهای فیزیولوژیک خروج مایع زلالیه افزایش یابد. عوارض این روشها کمتر از ترابکولکتومی است ولی میزان کاهش فشارچشم هم در حد متوسط است. از جمله این روشها میتوان از اسکلرکتومی عمیق. کانالوپلاستی و ویسکوکانالوستومی را نام برد.
  • شانت گلوکوم:
    ازقبیل دریچه احمد یا AGV شانت گلوکوم انواع مختلفی دارد که درکشورما بیشتر نوع دریچه دار آن (AGV) استفاده میشود. این شانت از یک صفحه سیلیکونی و یک لوله متصل به صفحه تشکیل شده است. صفحه آن در خارج چشم در فضای زیر ملتحمه قرار داده میشود وانتهای لوله آن داخل اتاق قدامی قرار میگیرد. بدین ترتیب مایع زلالیه ازطریق لوله به فضای پشت چشم منتقل و جذب میشود و فشار داخل چشم کاهش می یابد. این شانتها اغلب در بیمارانی مورد استفاده قرار می‌گیرند که جراحی ترابکولکتومی شکست بخورد یا به دلیل اسکار زیاد ملتحمه یا احتمال زیاد ایجاد اسکار (مثلا در آب سیاه نورگی) خطر شکست جراحی زیاد باشد.
  • گلوکوم مادرزادی:
    گلوكومى است كه بدليل اختلال مادرزادى در ساختمان‌هاي تخليه زلاليه چشم، فشار چشم‌ها از بدو تولد بالاست. اگر كه نوزاد چشم‌هاي كدر،‌ سفيد و بزرگ دارد و يا دچار ترس از نور است و در نور چشم‌هايش را مى‌بندد، باید هر چه سریع‌تر توسط چشم‌پزشک ویزیت شود..
    گلوکوم مادرزادی یک بیماری ناشایع چشمی است. از هر ده هزار کودک یک نفر به این بیماری مبتلا میشود.. 
    در اﻏﻠـﺐ ﻣــﻮارد، ﮔﻠﻮﻛﻮم ﻣﺎدرزادي اوﻟﻴﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻧﻔﺮادي ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﻧـﻮع وراثتی آن نیز دﻳـﺪه ﺷـﺪه اﺳـﺖ. از ﻧﻈـﺮ بیماری‌زایی اﮔﺮ ﭼــﻪ ﻧﻘـﺺ ﺗﻜـﺎﻣﻠﻲ در زاوﻳـﻪ چشم در اﻳـﻦ ﺑﻴﻤـﺎري وﺟﻮد دارد اﻣﺎ ﻋﻠﺖ دﻗﻴﻖ آن ﻣﺸﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻴﻤﺎري ﺑﺎ زاوﻳﻪ ﺑﺎز ﻏﻴﺮﻃﺒﻴﻌﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ ﻓﺸﺎر داﺧﻞ ﭼﺸﻢ، ﺑﺰرگ ﺷﺪن ﻗﻄﺮ ﻗﺮﻧﻴﻪ، ورم و ﺑﺰرگ ﺷﺪن ﻛﺎپ ﻋﺼﺐ ﺑﻴﻨﺎﻳﻲ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲﺷﻮد. نشانه‌های بیماری شامل سه‌گانه اشک‌ریزش، حساسیت به نور و بستن چشم‌ها می‌باشد. با توجه به اینکه عدم همکاری کودکان انجام یک معاینه کامل چشم پزشکی را غیر ممکن می‌کند، در صورت شک به این بیماری باید معاینه زیر بیهوشی انجام شود. اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎري ﻋﻠــﺖ ١-١٥% ﻧﺎﺑﻴﻨــﺎﻳﻲ در ﻛﻮدﻛـﺎن ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﺸﺨﻴﺺ زودهنگام و درﻣﺎن ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ آن ﻧﻘﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ‌ﻛﻨﻨﺪه‌اي در ﭘﻴﺶ‌آﮔﻬﻲ این ﺑﻴﻤﺎري دارد و می‌تواند تا 90% موفق باشد. درﻣــﺎن اﺻﻠــﻲ اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎري ﻋﻤــﻞ ﺟﺮاﺣﻲ است.
    كودكان مبتلا به گلوكوم مادرزادى، معمولاً به محض تشخيص، نياز به جراحى دارند که بسته به شفاف یا کدربودن قرنیه می تواند بصورت ترابکولوتومی یا گونیوتومی باشد. اكثر اين كودكان، بعد از جراحى اوليه نيازمند معاينات مكرر زير بيهوشى هستند. ممكن است بيش از يك عمل جراحى لازم باشد و يا علي‌رغم جراحى، نياز به استفاده از قطره‌هاى كاهنده فشار چشم نيز وجود داشته باشد.
    بعضى از علائم اين كودكان مثل ادم قرنيه و حساسيت به نور با درمان مناسب ممكن است برطرف شود ولى بعضى مثل لكه قرنيه يا بزرگ شدگى چشم‌ها باقى مى‌ماند.